• چهارشنبه 10 شهریور 1400 14:40
  • كد: 1430
مصور: تقویت سازمان سرمایه گذاری و مشارکتهای شهرداری اصفهان / ارائه طرح های با توجیه اقتصادی

 

احمدرضا مصور، نایب رئیس کمیسیون اقتصادی و از مدیران سابق شهرداری اصفهان است که در دوره دوم شورای شهر اصفهان به عنوان خزانه دار، رئیس کمیسیون اقتصادی و نماینده شورا در کمیسیون های حل اختلاف مالیاتی در دارایی اصفهان فعالیت می کرد. در سال های ۱۳۸۵ و ۱۳۸۶ مدیرعامل صندوق مهر امام رضا (ع) در استان اصفهان و از سال ۱۳۸۶ تا ۱۳۸۸ مدیر بهره برداری قطار شهری و معاون اداری مالی سازمان قطار شهری اصفهان بود. از سال ۱۳۸۸تا ۱۳۹۴ مدیر منطقه۷ و از سال ۱۳۹۴ تا ۱۳۹۶ معاون خدمات شهری شهرداری اصفهان بود. او در حال دفاع از رساله دکتری خود در رشته مدیریت دولتی است و سمت های رئیس هیئت مدیره سازمان آتشنشانی، سازمان خدمات موتوری، سازمان پارک ها و فضای سبز، سازمان آرامستان ها، سازمان پسماند، سازمان میادین و سازمان زیباسازی اصفهان را در کارنامه خود دارد.

 

آقای دکتر با توجه به آنچه شما در ماه های اخیر درباره اداره شهر مطالعه و تجربه کرده اید توضیح دهید که آیا شهر اصفهان گران اداره شده است یا نه و ا گر پاسخ شما مثبت است باید چه کنیم که شهر از این به بعد گران اداره نشود؟

پرسش شما دو بعد دارد. من قائل به این هستم که در چهار سال گذشته شهر گران اداره شده است؛ ولی باید این مطلب را به دو قسمت تقسیم کنیم. یکی اینکه نوع فعالیت های دولت تدبیر و امید به گونه ای بود که با شرایط اقتصادی و سیاسی حا کم در کشور، متأسفانه تورم به حدود ۴۷درصد رسید و به همین دلیل هزینه های خدماتی در کشور افزایش یافت و این موضو ع گرانی را تحمیل می کند. وقتی هزینه های مربوط به اداره خدمات شهری تقریبا حدود 5.2 تا سه برابر شده به طور حتم بخشی از آن ناشی از افزایش حقوق و دستمزدها و بخشی به علت گران شدن قطعات و وسایل و زیرساخت های مورد نیاز و انجام خدماتی است که ما معمولا به پیمانکاران شهرداری وا گذار می کنیم.بخش دیگری از اداره گران شهر به دلیل عدم انجام یک فعالیت عمرانی یا فعالیت خدماتی در زمان خودش است. به دلیل شرایط تورمی کشور هر روز که می گذرد، هزینه فعالیت مدنظر گرانتر می شود.

در دوره گذشته زحمات زیادی برای اداره شهر کشیده شد؛ ولی در سال اول مدیریت شهری گذشته، شهردار وقت با این استدلال که شهرداری بدهی دارد و باید آنها را ساماندهی کنیم، تصمیم گرفت که پروژه ها را نگه دارد. الان هم که خودشان شهرداری را ترک کرده اند حدود ۵ هزار میلیارد تومان تا سال ۱۴۰۴ برای شهرداری بدهی به جا گذاشته اند،

ما هم باید همین استدلا ل را داشته باشیم؟ پس، آن استدلا ل شهردار وقت در آن مقطع درست نبود. همه آن پروژه ها باید اجرا می شد و شد؛ اما به دلیل گذشت زمان، تعطیلی بدون موقع تعدادی از پروژه ها باعث بالا رفتن هزینه های شهر شد و این به معنای اداره گران شهر است. در تصمیم های مدیریتی یک اصل این است که تصمیم درست، در زمان درست و به موقع گرفته شود. وقتی  که این تصمیم ها درست نباشد، هزینه ها گران می شود. در خصوص خرید اتوبوس ها هم همین اتفاق افتاد؛ اتوبوس هایی که با قیمت بسیار مناسب امکان خریداری داشت با قیمت چند برابری وارد شهر شد. در سایر حوزه های عمرانی و حمل ونقل هم ارقام نجومی ایجاد شد. برای سالن اجلاس تا این لحظه حدود ۶۵۰ میلیارد تومان هزینه کرده اند. میزان پیشرفت کلی این پروژه حدود ۴۸ تا ۵۲ درصد بوده و افتتاح هم شد.

پروژه ای مثل سالن اجلاس که در یک مقطعی شروع شد، قرار بود با ۱۰۰میلیارد تومان تمام شود؛ اما امروز برای اتمام آن دست کم به ۱۱۰۰ میلیارد تومان بودجه نیاز دارد. گران شدن اتمام این سالن بخشی به دلیل تورم موجود در کشور است و بخشی هم به دلیل عدم تصمیم گیری های به موقع شهرداری در ادوار مختلف بوده است.ما هم ا گر تصمیم درست را در زمان مناسب خودش نگیریم، به طور قطع مشمول اداره گران شهر می شویم.

 

ا گر بخواهیم در چهار سالی که پیش رو داریم این اتفاق برای شهر تکرار نشود، باید چه کنیم و کدام پروژه ها را در اولویت اجرا قرار دهیم؟

طبق اسناد بالادستی برنامه جامع و اصفهان ۱۴۰۵ شهرداری اصفهان و بعضی از موارد اصلاحی که اعضای شورای شهر مدنظر دارند باید اولویت های شهر را تعیین کرد. ما نمی توانیم بگوییم که آلودگی هوا و محیط زیست اولویت ندارد. اولویت ها تقریبا همین مواردی است کـه در برنامه اصفهان 1405 آمده است. ا گر می خواهیم درست عمل کنیم باید به موارد و پروژه هایی که در اسناد بالادستی آمده بپردازیم.

مترو به عنوان یک وسیله حمل ونقل عمومی مطمئن باید ایجاد و راه اندازی شود. غفلت از این موضوع باعث می شود هزینه های آن روزبه روز افزایش یابد. زمانی که من در سال 85 معاون مالی اداری مترو بودم، هزینه احداث هر ایستگاه مترو هفت میلیارد تومان بود. امروز آخرین رقمی که کارشناسان برای ساخت هر ایستگاه مترو اعلام کردند دست کم ۱۲۰ میلیارد تومان است. معنای اداره گران شهر همین است. وقتی این بحث را مطرح می کنیم به عملکرد یک فرد مربوط نمی شود، بلکه مربوط به عملکرد یک مجموعه مدیریتی است که در شهر تصمیم گیری می کنند.

 

صحبت از مترو شد، آقای دکتر به نظر شما باید با هزینه های مترو چه کنیم؟ امروز مترو به یک چاه بدون سروته تبدیل شده که هرچقدر منابع مالی در آن سرازیر می شود پر نمی شود و این در حالی است که منابع مالی مورد نیاز احداث مترو به طور مستقیم و غیرمستقیم باید از جیب مردم شهر تأمین شود.

در دوره قبل برای احداث مترو از اوراق مشارکت استفاده شد، در دوره ما هم یک لایحه در همین مورد در حال بررسی است. دولت 50درصد اصل و سود این اوراق را پرداخت می کند که رقم مناسبی است و برای ما هزینه ها را کاهش می دهد. ما نا گزیر هستیم که اولویت بندی کنیم.

یکی از اولویت های اصلی شهر، بحث اتمام مترو است. نمی توانیم مترو و پروژه رینگ چهارم را فراموش کنیم و به طور حتم این دو اولویت های اصلی شهر هستند. وقتی شما منابع محدودی دارید و منبع درآمدی شما جیب مردم است و دولت هم فقط در مواردی کمک می کند، باید اولویت های اصلی شهر را پیدا کرد.

من فکر می کنم حرکتی که بعد از یک رکود در مترو شروع شده، خوب است. امروز خط یک بیش از ۹۹درصد تکمیل شده و خط دوم را هم در دوره قبل شروع کردند وما باید با سرعت و دقت ادامه دهیم و ظرف چهار سال آن را به نقطه مطلوب برسانیم. فکر می کنم با تحرکی که الان در مترو وجود دارد ما می توانیم خط دوم را تکمیل کنیم؛ البته باید مراقبت هم بکنیم. وقتی منابع و پول شما محدود است باید در صرف هزینه ها هم دقت کنید.چون هزینه ها از جیب مردم تأمین می شود، باید دقت کنیم مثل خط اول که انحراف مسیر اتفاق افتاد یا روی مسیر اختلاف نظر وجود داشت،دوباره کاری نشود.

 

برای همه مواردی که شما گفتید به غیراز اوراق مشارکت، منبع درآمدی دیگری هم در نظر گرفته اید؟

بودجه شهرداری ترکیبی از درآمدهای مختلف است. بعد از سال۷۷ که دولت ها بحث خوداتکایی شهرداری ها را مطرح کردند، شهرداری ها به سمت فروش ترا کم و افزایش قیمت برای صدور پروانه ساخت و درآمدهای وابسته به ساخت و ساز روی آوردند. این موضوع تا جایی جواب می دهد که کشش وجود داشته باشد. ما باید به دنبال درآمدهای پایدار باشیم. منظور از درآمد پایدار این نیست که دوباره روی بحث ساخت وساز حساب کنیم. باید به دنبال درآمدهایی باشیم که سهم درآمدهای شهرداری از محل ساخت وساز را متعادل و کم کرده و به سمت درآمدهای دیگری ببرد. بهترین آن به اعتقاد من پول ارزان مثل وام و مشارکت مردم است.

ما می توانیم بسیاری از پروژه ها، طرح ها و برنامه ها را به مردم وا گذار کنیم؛ ولی باید به چهارچوب های آن دقت کنیم. ما در شهر اصفهان حدود 60 ورزشگاه، فرهنگسرا و مرا کز فرهنگی ساخته ایم. ما مجبور هستیم هزینه های جاری، تعمیر و نگهداری این اما کن را هم تأمین کنیم. ا گر از ابتدا همه این موارد را در چهارچوب مشخصی به مردم وا گذار می کردیم تا آن را اداره کرده، درآمد هم کسب کنند و شهرداری هم نظارت می کرد، شهرداری مجبور نبود هزینه های زیادی را متقبل شود. ما تا کی می توانیم به افزایش قیمت پروانه های ساختمانی تکیه کنیم. الان مسکن وارد دوران رکود شده؛ بنابراین با ادامه روند فعلی باید منتظر باشیم که ریزش درآمدهای شهرداری از محل ساخت وساز اتفاق افتاده و درآمد عوارض تفکیک فیزیکی هم کم شود. این امر در نیمه دوم سال اتفاق می افتد. من فکر می کنم در شرایط فعلی دو منبع پول ارزان یعنی وام، اوراق مشارکت و سرمایه گذاری بخش خصوصی و مردم مهمترین منابع درآمدی شهر هستند. امروز سهم مشارکت ها در اداره شهر فقط ۷درصد است؛ ولی این درآمد به راحتی قابل افزایش است و می تواند به 24درصد هم برسد که به اندازه سهم ترا کم در بودجه است.

 

برای افزایش سهم مشارکت ها در بودجه، برنامه خاصی دارید؟

بحث مشارکت و سرمایه گذاری از شهرداری اصفهان شروع شد. فکر می کنم این موضوع در سال های 86 و ۸۷ در اصفهان اتفاق افتاد. ما از آن زمان هرچه پیش آمده ایم وضعیت این بخش هم بهتر شده است. در دوره اخیر امور سرمایه گذاری و مشارکت های شهرداری به سازمان ارتقا یافت و این موضوع هم دلیل داشت.

این سازمان چهارچوب های مشخصی را آزادتر از حدود شهرداری برای تجارت و سرمایه گذاری ایجاد کرده است. ا گر بتوانیم این سازمان را تقویت کنیم و مجموعه شهرداری طرح ها را به گونه ای ارائه دهد که توجیه اقتصادی داشته و بخش خصوصی برای اجرای آن ترغیب شود، در این صورت آمار مشارکت هم بالا می رود و این درآمد هم می تواند وارد شهرداری شود. این موضوع کاملا شدنی است. من در سال ۸۸ شهردار منطقه7 اصفهان بودم. در آن زمان این شهرداری بدهی سنگینی داشت و در مرحله رکود مسکن بعد از رونق سال ۸۷ قرار داشتیم. در آن زمان تنها راهکاری که داشتم ایجاد مشارکت در پروژه های منطقه بود و بعد از 7 یا 8 ماه اولین پروژه آن بـه نتیجه رسید. در آن زمان همه آزادسازی ها را با بودجه مشارکت تأمین می کردم. من با همین روش ظرف دو سال حدود ۱۰ خیابان را آزادسازی کردم.

بخش خصوصی وقتی متوجه شود که مشارکت، سرمایه گذاری و همکاری با شهرداری برایش سود دارد، تمکین می کند. در آن زمان بقیه مناطق هم به این کار روی آوردند. این موضوع الان به یک رویه تبدیل شده است. باید تا جایی که می توانیم حوزه مشارکت ها را از بخش ساخت وساز معمولی فاصله دهیم و به سمتی برویم که کاربری های دیگری هم وجود دارد.

مثال ا گر می خواهیم در یک منطقه ورزشگاه بسازیم، این ورزشگاه را توسط بخش خصوصی احداث کنیم و اجازه دهیم بخش خصوصی سود و منفعت خود را ببرد؛ البته با ضوابطی که ما تعیین می کنیم. در این صورت هم مردم استفاده می کنند، هم شهرداری هزینه نمی کند و در عین حال شهرداری هم با درآمد پنهانی به نام مشارکت، خود را اداره می کند.

 

در حال حاضر حوزه خدمات شهری شهرداری اصفهان در همه بخش های خودش با چه کسری هایی مواجه است که باید در وضعیت موجود با وجود گرانی ها تکمیل شود؟

از مجموع وظایفی که برای شهرداری در قانون آمده، بیش از ۵۰درصد مربوط به حوزه خدمات شهری است. امروز در بخش زباله و پسماند نیازمند فعالیت قوی هستیم. ما از طلای سیاهی به اسم زباله استفاده بهینه نداریم. ما از طلایی به نام پسماند خشک غافل هستیم. البته در این حوزه در سال های گذشته تلاشهای زیادی شد؛ ولی هنوز سهم ما از پسماند خشک شهر بسیار پایین است. هنوز بالای ۷۰ تا ۸۰ درصد از زباله ها را به خصوص در زمان کرونا دفع می کنیم و این به معنای آلودگی محیط زیست است. ما باید از پدیده های روز دنیا به نام های هاضم خشک و تر استفاده کنیم. باید بتوانیم از زباله سوخت کوره تولید کنیم.

البته در دوره من و در دوره گذشته اتفاق هایی در این حوزه افتاده است؛ ولی باید در بخش پسماند به صورت قوی وارد این مباحث شویم. امروز بیشترین درآمد پسماند خشک شهر به شبکه دلالی وارد می شود و این در حالی است که این درآمد باید به جیب مردم  برگردد. حتما باید از خانه ها این موضو ع را شروع کنیم. تحقیق کنیم که چگونه باید مردم را آموزش دهیم، چگونه توجیه کنیم و چگونه بازیافت را توسعه دهیم. البته بحث آلودگی هوا و محیط زیست هم هست، ما به طور قطع باید به این موارد توجه کنیم. معضل اصلی ما در شهر، آلودگی هواست که باید حوزه حمل ونقل، ترافیک و خدمات شهری به بهبود این معضل کمک کند و در کنار آن فضای سبز شهر هم با توجه به منابع آب و نشاط و تفریح مردم بهبود یابد.

در کنار این موارد باید به زاینده رود و مادی های شهر هم توجه کرد. امروز همه مادی های اصلی شهر خشک شده است. تجربه سال های گذشته نشان داده ا گر مادی های شهر خشک بمانند ازبیـن می روند و ا گر مراقبت نکنیم به تدریج مادی ها پر شده و روی آنها خانه ساخته می شود.

نظافت شهر همیشه برای یک شهروند اصفهانی نقش یک تابلوی مقدس را داشته است. اصفهان همیشه در طول دو دهه گذشته به نظافت و زیبایی خود افتخار کرده است. این موضوع به معنای آن نیست که رفت و روب خیابان ها را افزایش دهیم. باید ببینیم چه راه کارهایی داریم که شهر را تمیز و شایسته شهروند اصفهانی حفظ کنیم. حوزه خدمات شهری باید به ایمنی شهر، آتشنشانی و مباحث آرامستان ها هم توجه کند. باید آرامستان ها به نحوی مدیریت شود که مراجعان تکریم شوند. در حوزه خدمات شهری نکات ریزودرشت بسیاری وجود دارد که نیاز به توجه دارد.

 

و حرف آخر...

من معتقدم مهم ترین رسالت شورای شهر در این دوره، ایجاد شفافیت و اتاق شیشه ای در شهرداری اصفهان است. این موضوع به افراد مربوط نیست، بلکه درباره فرایندهاست. مهمترین مشکلی که داریم این است که باید فرایندها در شهرداری شفاف شود. یعنی شهروند ما باید بتواند در محل سکونت خود برای نقشه ساختی که ارائه داده، عوارض پروانه ساخت را محاسبه کند، باید بتواند مراحل صدور پروانه را بدون نیاز به واسطه چک کند. باید سطح تماس مردم با پرسنل شهرداری در جاهایی که ضرورت ندارد کم شود. شهروندان می دانند مبارزه با فساد هزینه دارد. تا امروز هزینه آن را پرداخت کرده ایم و بعد از آن هم می پردازیم. اما یادمان باشد که این وظیفه ماست. این حرف دلیل بر اینکه بگوییم شهرداری فاسد است نیست. من معتقدم 99.99درصد کارکنان شهرداری، پا ک و خدمت گزار و جزو کارمندان سخت کوش هستند. اما در یک کاغذ سفید یک لکه کوچک سیاه هم زیاد است. ما باید تلاش کنیم این نقطه سیاه را حذف کنیم و تنها راه آن هم شفافیت فرایندها و شفافیت وظایف است. در این مسیر باید امکان رصد و کنترل مردم افزایش یابد و غیرازاین هم راهی وجود ندارد.

 

برچسب ها: 

افزودن ديدگاه